ในที่สุดอียูก็ได้มาลงรูปทริปเนปาลแล้ว ทั้งๆที่ไม่มีใครขอร้อง (ก็บล็อกนี้มันไม่ฮิตนี่/กระซิกๆ) ก็กะไว้ตั้งแต่ทีแรกแล้วว่ากลับมาจะเอารูปมาลง วันนี้ฤกษ์งามยามดีฝนตกกะเจอเพื่อนเบี้ยวนัดเลยเอามาลงเลยดีกว่า แต่ต้องแบ่งลงนะ วันนี้เอาแค่นี้ก่อน
รูปแรกก้าวแรกที่ไปถึงก็ประทับใจมากกับบรรยากาศสนามบินที่มีความสงบเรียบง่าย เล็กๆ แตกต่างกับสุวรรณภูมิโดยสิ้นเชิง เนื่องจากตอนที่ไปฝนตกทุกวัน ขอเม้าท์เรื่องอากาศหน่อยเหอะ ก่อนไปเช็คสภาพอากาศกะยะฮูมาก่อน มันบอกว่าอากาศประมาณ15องศา อียูกะเพื่อนเลยเตรียมชุดกันหนาว ถุงมือซะเต็มที่ แต่พอไปถึงกลับไม่ได้ใช้เลย ฮึ่มๆ
รูปนี้ถ่ายจากหน้าต่างโรงแรมตอนเช้าที่
อันนี้โดนหลอก คืออยากเจิมที่หน้าผากแบบนี้มานานแล้ว เค้าก็เลยเรียกเข้าไปจะทำให้ ก็เลยถามไปว่าฟรีมั้ย เค้าก็พูดว่าฟรี ทีนี้อียูก็ชอบสิ นั่งลงทำเลยพอทำเสร็จมาชูนิ้วบอก 200 รูปี เป็นเงินไทยก็ประมาณ 100 บาท หลังจากที่ต่อราคาได้ เลยจ่ายไป 100 รูปีแทน
เด็กนักเรียน (ง่า...ไม่ได้เปลี่ยนวันที่ๆกล้องอะ)
ศูนย์เลี้ยงเด็ก ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ก็เป็นที่ๆ เค้าให้เด็กยากจนที่อยู่แถวๆนั้นมาเรียนในชั้นอนุบาล ได้เข้าไปบริจาดเงินให้เค้าด้วยตั้ง 1 ดอลล่าร์
ส้วมของห้องน้ำสาธารณะ น้ำที่ใช้ก็แค่ในถ้วยสีฟ้าเล็กนั่นแหล่ะ
โรงหนัง
\
หนุ่มเนปาลที่เรากับเพื่อนเห็นพ้องกันว่า เอาวะ มาที่นี่ก็ต้องชอบหนุ่มเนปาลให้ได้ซักคน ก็อีตาศิวะคนนี้แหล่ะ ที่ดูดีที่สุดแล้ว รูปนี้แอบถ่ายตอนเค้าออกจากห้องน้ำง่ะ
ถ่ายจากบนรถ ตอนที่กำลังขึ้นเขา Nagarkot ใช้เวลาขึ้นประมาณ 20 นาที ทางแคบ และคดเคี้ยวมาก มีทางรถวิ่งได้เลนเดียว ระหว่างทางต้องสวนกับรถเมล์ด้วย รถเมล์เค้าแน่นมากกว่าของเราเยอะอะ แถมมีพวกวัยรุ่นผู้ชาย นั่งอยู่บนหลังคาด้วย ถ้านึกภาพไม่ออกลองกลับไปดูมิวสิควีดีโอ โอ้ละหนอ..มาย เลิฟ ของป้าเบิร์ดดูอย่างงั้นเลย
คราวหน้าจะมาลงอีกทีที่เหลือ
ปล. อั้มทำไมมึงไม่ชอบเรื่องเพื่อนวะ
